Μέλη

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Η Αρχή του παντός !


Σε ένα κόσμο που τίποτα δεν χαρίζεται, εγώ δεν σου ζητάω τίποτα. Θέλω μόνο την Ελευθερία μου...και αυτές τις μικρές στιγμές Ευτυχίας που ζωγραφίζουν ένα γλυκό "ηλίθιο" χαμόγελο στο πρόσωπο μου... !
 ..... 
Τι κι αν βρέχει καταρρακτωδώς και πρέπει να τσαλαβουτήσεις στα βρομόνερα  για να φτάσεις στη δουλειά σου; 
Τι κι αν ο μισθός σου αργεί για πολλοστή φορά,  περισσότερο και από την «αγάπη»; 
Αν χάνεις συνέχεια το μετρό και πας μονίμως καθυστερημένος στα ραντεβού σου;
Αν δεν πρόλαβες την προβολή της ταινίας που ήθελες τόοσο να δεις γιατί η παρέα σου ξεχάστηκε στην μπανιέρα να παίζει με τις σαπουνόφουσκες και τα παπάκια;
……
Είσαι σίγουρα πιο ευτυχισμένος όταν ξυπνάς και βλέπεις το χαμόγελο αυτών που αγαπάς..
Όταν το βράδυ σπρώχνεις τον φίλο/ φίλη σου, για να χωρέσετε και οι δύο στο κρεβάτι..
Όταν μένεις ξεσκέπαστος γιατί «το γομάρι» σου πήρε το πάπλωμα..
Όταν γεμίζεις την κούπα σου με καφέ και σε «καταπίνει» ο καναπές μαζί με μια αγκαλιά σοκολατάκια, ποπ κορν και όλους τους ένοχους για τριγλυκερίδια, «ψωμάκια», κυτταρίτιδες και   τα συναφή, χωρίς το παραμικρό ίχνος τύψεων…
……
Γι’ αυτό στο ξαναλέω και άκου το καλά…

Σε ένα κόσμο που τίποτα δεν χαρίζεται, εγώ δεν σου ζητάω τίποτα.
Θέλω μόνο την Ελευθερία μου...και αυτές τις μικρές στιγμές Ευτυχίας που ζωγραφίζουν ένα γλυκό "ηλίθιο" χαμόγελο στο πρόσωπο μου... !