Μέλη

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

ΨΑΞΕ-ΨΑΞΕ… Δ.Ε.Ν ΘΑ ΤΗ ΒΡΕΙΣ


ΨΑΞΕ-ΨΑΞΕ… Δ.Ε.Ν ΘΑ ΤΗ ΒΡΕΙΣ


Έψαξα παντού. Πίσω από τον καναπέ.. Κάτω από το κρεβάτι..Μέσα στην ντουλάπα μου –που καλά-καλά δεν χωράει να κλείσει από την παράκρουση του υπερκαταναλωτισμού που με είχε βαρέσει τα τελευταία ,δεν θυμάμαι και εγώ πόσα, χρόνια. Στα συρτάρια του γραφείου. Στη βιβλιοθήκη, μήπως είχε παραπέσει πουθενά πίσω από τα κατασκονισμένα μου βιβλία. Μέχρι και στο συρτάρι με τις κάλτσες κοίταξα αλλά…ΔΕΝ… Τσάμπα η έκθεση σε αναθυμιάσεις από ξεχασμένες άπλυτες κάλτσες…

Μια δουλειά και για μένα ρε παιδιαα.. ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ….ΦΑΝΕΡΩΣΟΥ.. να δεις πως το λέγε ο harry ! (ο potter καλό μου, όχι ο πλούσιος γκόμενος από το Εngland..αυτός με χώρισε όταν η «μικρή» απόσταση Ελλάδας-Αγγλίας έγινε μεγάλη.. Μεταξύ μας…Δεν έφταιγε η «μεγάλη απόσταση αλλά το μεγάλο καυλ@-ρ-άντισμα! )  Ώρες ώρες…σκέφτομαι να το γυρίσω.. Όχι το φύλο… (τουλάχιστον όχι ακόμα!) ..Το «επάγγελμα»! Ναι..λέω να γίνω μάγος.. Όχι του Οζ.. Ούτε του Ρόζ.. Ας πούμε του μαύρου?? Που μαύρη και άραχνη είναι η χώρα που ζούμε..

Φτάνει το μελό. Δεν το ‘χω. Τι προσπαθώ να σε συγκινήσω? Στο τέλος θα βάλω τα κλάματα που δεν κατάφερα να σε «αγγίξω» και να με «νιώσεις» και ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΔΙΑ..ΑΝΕΜΟ θα βρώ μανίκι να κλάψω?!
Όλα θα πάνε καλά! Think positive και guus-fraba! Εισπνοές-εκπνοές.. μαθήματα ανώδυνου τοκετού και καφές από το πρωί ως το…επόμενο πρωί!
Έλα μωρέ.. και τι έγινε αν και εσύ είσαι ενας στους 1.000.000.000. που δουλειά δεν έχουν και…ΔΕΝ πρόκειται να βρούν αν δεν αλλάξουν μυαλά?!

Και γιατί να αλλάξεις μυαλό εσύ και όχι οι άλλοι?? Wait.. να στα βάλω σε μία σειρά.
1- ΠΡΩΤΟΝ! Και κυριότερο… ΒΑΡΙΕΣΑΙ να το πάρεις απόφαση και να πάρεις το καλοβολεμένο  κωλομέρι σου να βγείτε τα δυό σας μια βόλτα έξω και να χτυπήσεις πόρτα-πόρτα παρακαλώντας για μία δουλειά. ( σημείωση: το κεφάλι σου κράτα το να το χτυπήσεις στο τέλος της ημέρας, όταν θα χεις φάει πολλές πόρτες στα μουτρά και δεν θα αντέχεις άλλο την ταπείνωση!)
2-Έχεις λάθος φιλοδοξίες!!! Είσαι ΤΡΕΛΟΣ/ΤΡΕΛΗ? Μα ΠΟΥ ζεις?? ΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΑΧΑΗΡΕΥΤΕ? Για να βρείς δουλειά στα 23..25?...27?...(τι είσαι 30 και ακόμα κάθεσαι?! Αχαχαχαχα! –δεν σε κοροιδεύω! Απλά χαίρομαι που είμαστε οοολοι μια καλή παρέα! )Έχεις και πτυχίο εε?? Και ετοιμάζεσαι και για μεταπτυχιακό? Α…Μπορεί και να έχεις κάνει.. Ε καλά-δεν τρέχει και τίποτα-τέτοια λάθη πληρώνονται!
Λοιπόν στο θέμα μας.. το χεις πάρει στραβά το όλο πράγμα. Τα προσόντα σου κα σε άλλη παραλία φιλαράκο. Αν θές να δουλέψεις ΕΔΩ στην Ελλαδίτσα, πάρε σκούπα, φαράσι ,φόρα τσεμπέρι στο κεφάλι και τράβα να σκουπίζεις σκάλες. *και μη φοβάσαι αν είσαι γυναίκα. Δεν θα σου χαλάσει το γαλλικό γιατί πολύ απλά ΔΕΝ έχεις πλέον money για να έχεις και γαλλικό στα νυχάκια σου! Αν πάλι είσαι άντρας.. Μη φοβάσαι ούτε και εσύ. Κανέναν δεν είπαν πισογλέντη επειδή καθόταν στα τέσσερα και έτριβε μάρμαρα! Τώρα αν δείξεις να ευχαριστιέσαι τη δουλειά σου..ειδικά σε αυτή τη στάση.. Περίμενε το 219(λεωφορείο τίγκα στους έγχρωμους!) να σου κολλήσει από πίσω! …ΜΗ ΣΚΑΑΑΣ! Ο «από πίσω» πάντα πληρώνει τη ζημιά!
3-Αφου ξεπεράσεις το πρόβλημα της Βαρεμάρας και το αίσθημα ανω-κατωτερότητας…
το άλλο σου πρόβλημα είναι ότι πιστεύεις πως είσαι πολύ μικρός/ή για δουλειά και …εντάξει μωρέ.. περνάμε όπως όπως με τα χρήματα του μπαμπά και της μαμάς.
Κοίτα και εγώ έχω την τάση, αν και είμαι ακόμα πάνω στο άνθος της ηλικίας μου!!, να κόβω χρόνια-αλλά αυτό το κάνω απλά για να παραπλανώ τα αθώα και άβγαλτα αγόρια  που τα χάνουν μπροστά στην εμπειρία μιας ώριμης 20++ αρας!
4-… Μπορώ να σου απαριθμήσω πολλούς λόγους που αυτή τη στιγμή…δουλειά ψάχνεις και δουλειά δεν βρίσκεις και εσύ όπως και εγώ… Μα δεν θα σου πω κανέναν παραπάνω. Αρκετά σε έκανα να νιώσεις άβολα! Ήδη πρέπει να έχεις μέσα σου ένα αίσθημα βάρους, τύψεων για την ανικανότητα προσφοράς σου στην σημερινή κοινωνία!

ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ βρε! Είσαι έτοιμος πλέον μετά από αυτό το λογύδριο παραφροσύνης να κάτσεις ακόμα πιο αναπαυτικά, στην καρέκλα/πολυθρόνα/κρεβάτι/ επί χαμέ τελοσπάντων-εκεί που αραδιάζεις την «βασανισμένη» σου κορμάρα για να διαβάσεις αερολογίες σαν και τις δικές μου,και να σκεφτείς «τι στον διάολο κάνω και εγώ σε αυτή τη ζωή?» Τουτ’εστιν.. Απολογισμός ορθός ,ξαπλωτός ,ανάσκελος και πολυπλευρικός!

Αφού βασανίσεις τον εγκέφαλο σου με βαθυστόχαστες σκέψεις περί υπάρξεως… σε κόβω να αποφασίζεις να αλλάξεις επιτέλους την μέχρι τώρα τεμπέλικη ζωή σου και να τραβάς προς τον δρόμο της δόξας… Χμμ…. Μόνο που αυτός ο δρόμος…έχει και πολλά σκαλιά….και μάντεψε ΠΟΙΟΣ θα τα καθαρίσει βρε!!!!


Υ.Γ. Η δουλειά που όλοι οι καλοβολεμένοι και ευαισθητούληδες συνομήλικοι μου αναζητούν (και σε αυτούς δεν αναιρώ την αυτού εξοχότητα μου)δεν βρίσκεται μέσα στο δωμάτιο σου..ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ.. σε κανένα συρτάρι με κάλτσες.. ούτε στο καλάθι των άπλυτων της μαμάς.. μα ούτε γενικά σε όποιο σημείο μπορείς να επινοήσεις, εντός της ζεστής οικείας σου!
Πάρε λοιπόν τέκνον μου τον ομμάτιον σου και άντε στην ευχή του Θεού… σε κανένα πανηγύρι, σε καμία λαϊκή αγορά …και ψάξε μπας και ψωνίσεις καμία δουλίτσα της προκοπής γιατί από το πολύ ξύσιμο σε κόβω να χει πιαστεί το χέρι σου και είναι κρίμα.. καραδοκούν και τα αρθριτικά της μέσης ηλικίας!